,,We wilden er een
volksfeest van maken en de tijd van toen doen herleven'', vertelt burgemeester
Jean-Pierre De Groef. Vandaar dat je amper moderne wagens in Machelen
zag rijden. Van het ene café naar het andere trok je met de boerentram
of op de kar van Charel. ,,Ik werk voor de gemeente maar in mijn vrije
tijd bewerk ik nog een stukje land. Niet met een tractor maar met mijn
Brabants trekpaard. Wanneer ik op mijn landbouwgrond werk, voel ik mij
de koning te rijk. Veel leuker dan alle moderne middelen'', vertelt Charel
terwijl hij op de burgemeester en de schepenen wacht. Die trokken zaterdag,
gekleed in de kostuums van toen, van het ene café naar het andere.
Zeven kroegbazen toverden hun zaak om in een teletijdsmachine en zorgden
voor aangepaste kledij en animatie. Wanneer er eentje nog een accordeon
boven haalt en vrouwelijk schoon aan de french can can begint, bewijzen
burgemeester en schepenen dat politici best gezellige mensen kunnen zijn.
Het volgend moment staan allen te dansen en is het feest compleet. In
een andere kroeg staat Robert achter de toog, terwijl de stamgasten de
foto's aan de muren bewonderen. ,,Het zijn allemaal beelden uit vervlogen
tijden. Ik heb ze ooit cadeau gekregen van wijkburgemeester Marcel Stengele.
Het leek me leuk om ze nu aan de muren te hangen. Het moderne toilet hebben
we omgebouwd tot een model uit de tijd van toen. Je weet wel zo'n plank
met een gat in het midden. Alles blijft hier zo tot kerstmis'', vertelt
Robert.
Intussen gaat het feest ook op straat door. De ene fanfare wisselt de
andere af en her en der wagen mensen zich aan een walsje. Op het Dorpsplein
proberen de Schepenen mekaar de loef af te steken wanneer ze de oude volksspelen
uitproberen. ,,Dit is leuk en beslist voor herhaling vatbaar'', vertelt
de burgemeester, terwijl hij op een soort skilat het volgende terras probeert
te bereiken. Een ding is zeker, Machelen heeft zich best geamuseerd zaterdag
en kijkt nu al uit naar de volgende verjaardag van Woinke.
(Dirk Desmet)